skip to Main Content

Opeens was Corona in ons land.
En de Intensive Care in onze huiskamer.

3000 Coronapatiënten op de IC die voor hun leven vechten, het leed voor naasten die niet op bezoek mogen, de quarantainemaatregelen: deze beangstigende beelden raakten ons diep in ons hart. Kritieke ziekte, IC-behandeling en het Post intensive Care syndroom staan nu op ons netvlies gebrand. Jaarlijks worden 80.000 IC-patiënten op de Intensive Care opgenomen.

De vrijwilligers van Stichting FCIC en patiëntenorganisatie IC Connect zetten zich al jaren in voor ALLE IC patiënten en hun naasten.
Omdat 70 % van de patiënten en veel naasten problemen na de IC zullen ervaren.
Omdat de IC-nazorg nog niet goed geregeld is.
Omdat wij streven naar de weldaad van familiegerichte IC-zorg.
We geven informatie en organiseren lotgenotencontact. We werken mee aan wetenschappelijk onderzoek, aan richtlijnen en scholingen.
Omdat het na overleven weer over leven moet gaan.

Het verhaal van Andrea en Gert

Andrea en Gert willen met hun verhaal aan iedereen duidelijk maken hoe erg een IC opname kan zijn en wat een diepe sporen dit in het leven van mensen kan trekken. Andrea was 52 jaar jong en moeder van 2 jong volwassen zonen van 22 en 23 jaar. Ze was erg sportief en werkte bij de politie.

In 2018 werd Andrea acuut ziek. Zij werd na een aanvankelijk onschuldige lijkende griep op de IC van het IJssellandziekenhuis opgenomen met een dubbele longontsteking en sepsis. Na vier dagen kreeg ze ook nog een dubbele klaplong. Ze werd overgebracht naar het Erasmus MC in Rotterdam.

Andrea werd langdurig beademd en lag uiteindelijk bijna 4 maanden op de IC. Al die dagen, weken en maanden weken Gert en hun zonen niet van haar zijde. Toen Andrea wakker werd kon zij niets meer bewegen door de spierzwakte, had zij een delier en lag ze 10 weken aan de nierdialyse.

Nu, ruim 2 jaar later, is duidelijk dat Andrea chronische klachten heeft overgehouden aan haar langdurige verblijf op de IC. Zij is getroffen door het Post Intensive Care Syndroom(PICS), heeft longbeschadiging, een zwakke nierfunctie en mentale en cognitieve klachten.

Lees meer

Het is nu duidelijk dat Andrea haar leven anders zal moeten inrichten en zich tevreden zal moeten stellen met een ander leven dan voorheen. Een leven dat zich zal moeten richten op haar nieuwe mogelijkheden veroorzaakt door haar beperkingen.

Andrea blijft onder de vleugels van haar longarts en internist die haar beiden nauwkeurig volgen. Ook heeft zij nog steeds intensieve gesprekken met de medisch maatschappelijk werker. Zij traint, waar mogelijk in deze tijd, met een fysiotherapeut die gespecialiseerd is in chronische longklachten.

In de Kruispuntdocumentaire “IC Trauma in coronatijd “ vertellen Andrea en Gert over de moeizame weg naar herstel, hoe de naweeën van de kritieke ziekte ook Gert en hun zonen al jaren in de greep houden. Ze vertellen hoe de coronapandemie alles weer naar boven doet komen. Andrea en Gert hebben een collectebus aangemaakt voor IC Connect en FCIC. Omdat zij vinden dat er meer bekendheid moet komen voor het Post Intensive Care Syndroom en dat IC-nazorg beter geregeld moet worden.  Want na het overleven moet er geholpen worden om goed te kunnen leven.

Klap in

Maak jij net als Andrea en Gert een eigen collectebus?
Of doneer je liever in de collectebus van IC Connect?

Er zijn twee manieren om ons met de online collecte te helpen.

Maak je eigen collectebus en vraag aan je familie, vrienden en collega’s voor een donatie. Via: www.icconnect.digicollect.nl kun je op simpele wijze een eigen collectebus aanmaken. Deze kun je versturen via de mail, Whatsapp, LinkedIn, Facebook en Twitter.

Of vraag je familie en bekenden een donatie te doen in de collectebus van IC Connect.

Back To Top