skip to Main Content

Bezoek door Consulterend IC-verpleegkundige na overplaatsing

Sommige IC verpleegkundigen bezoeken hun patiënt op een andere verpleegafdeling, na overplaatsing van de Intensive Care. Dit is voor veel patiënten erg waardevol. De IC opnameperiode is voor veel patiënten een vage periode, waar zij zich weinig tot niets van kunnen herinneren.

Een dergelijk bezoek kan ook een technisch of ondersteunend doel richting de ‘gewone’ afdelingsverpleegkundigen. Voor de continuïteit van zorg en het creëren van een veilig gevoel voor de patiënt, is dit een goede aanvulling en ondersteuning.

Nazorgpoli

De nazorgpoli is er voor mensen die een aantal dagen tot weken op de IC hebben gelegen. Veel mensen hebben na de IC-opname geen of weinig herinneringen aan deze periode.  Sommigen hebben juist ontzettend veel onthouden van deze heftige tijd. Voor veel van hen heeft het IC-verblijf een traumatische impact gehad. Je blijft achteraf vaak zitten met een heleboel vragen; dan is het fijn als je daar met iemand over kan praten. Vaak kunnen patiënten voor zo’n gesprek niet bij hun behandelend specialist terecht, omdat die weinig weet van de IC-periode.

Voor deze mensen heeft de nazorgpoli twee keer per maand spreekuur. Een bezoek aan de nazorgpoli duurt vaak een uur en wordt gehouden door twee IC-verpleegkundigen. Na het polibezoek is het mogelijk om een bezoek te brengen aan de IC, onder begeleiding van een IC-verpleegkundige.

De patiënt krijgt voorafgaand aan het bezoek een vragenlijst thuis gestuurd over voeding, het slaappatroon, de gezondheid enz. Met deze vragen kan een duidelijker beeld van de toestand van de patiënt na de IC-periode worden geschetst.

Ook de familie krijgt aandacht tijdens het bezoek aan de nazorgpoli. De patiënt mag dan misschien niet alles hebben onthouden, de naaste familie heeft vaak nog zeer levendige herinneringen aan de moeilijke IC-periode. Ook naasten en familieleden kunnen moeilijkheden ondervinden bij het verwerkingsproces.

Wanneer je langer dan drie dagen op de IC hebt doorgebracht, krijg je automatisch een verzoek om een afspraak te maken voor een bezoek aan de nazorgpoli. Patiënten die korter op de IC hebben gelegen wordt verzocht zelf een afspraak te maken, als zij daar behoefte aan hebben.

Nazorg per telefoon

Sommige ziekenhuizen bellen de patiënten na een aantal weken tot maanden even op. Dan wordt er geïnformeerd naar hoe het met de patiënt en de naasten gaat. Ook kunnen tijdens zo’n gesprek de ervaringen op de IC en eventuele problemen waar de ex-patiënt tegenaan loopt besproken worden.  Ook kun je direct aangeven of je het op prijs stelt om nog een keer terug te komen voor een afspraak. Het komt ook wel eens voor dat één van de IC-familiebegeleiders na het ontslag nogmaals contact opneemt met de patiënt en de naasten.

Bezoek aan de IC

Het is fijn om na ontslag de mogelijkheid te hebben om een nagesprek te voeren met een IC-arts of IC-verpleegkundige en de afdeling nogmaals te bezoeken. Het ene ziekenhuis geeft deze mogelijkheid tijdens ontslag van de afdeling, een ander ziekenhuis kiest ervoor om dit een aantal maanden na het ontslag aan te bieden.

Er zijn ook ziekenhuizen waarbij de IC-afdeling geen enkel aanbod doet aan de patiënt. IC-patiënten die graag nog eens terugkeren naar hun oude kamer op de IC-afdeling, zullen dat op eigen initiatief moeten doen.

Terugkomdagen

Een aantal ziekenhuizen in Nederland organiseren terugkomdagen voor IC-patiënten en hun naasten. Zij krijgen er een programma aangeboden en kunnen samen ervaringen uitwisselen. Terugkomdagen voor kinderen die op de IC hebben gelegen worden vaker gehouden dan voor volwassenen.

Balanstraining voor voormalig IC-patiënten en naasten.

De Balanstraining is speciaal ontwikkeld voor patiënten die een kritieke ziekte en opname op de IC mee hebben gemaakt. De Balanstraining bestaat uit een serie van vijf bijeenkomsten verspreid over 10 weken. Het is bedoeld voor voormalig IC-patiënten voor wie de IC-opname minimaal 9 maanden geleden is. De training geeft praktische en achtergrond informatie over de IC-opname en de gevolgen daarvan. Het omvat bewustwordingsoefeningen door middel van Mindfullness, bewegingsoefeningen, gesprekken over de ervaringen tijdens de IC en daarna en contacten met lotgenoten. Zo ontstaat meer begrip, herkenning en erkenning voor wat is doorgemaakt, voor de patiënt en daardoor ook voor de naaste. De Balanstraining biedt op deze manier handvatten die helpend zijn bij de stap op weg naar herstel en aanvaarding.

Om de effecten van de Balanstraining inzichtelijk te maken, wordt structureel onderzoek uitgevoerd onder de deelnemers door studenten van de Hoge School Arnhem en Nijmegen o.b.v. het Lectoraat Acute Intensieve Zorg. De eerste resultaten uit het kwantitatieve onderzoek laten verbeteringen zien op het gebied van zelfredzaamheid, depressie, psychisch welbevinden, sociale relaties, angst, stress, kennis, vaardigheden en vertrouwen in het managen van de eigen gezondheid en het lichamelijk functioneren.

Voor meer informatie over de Balanstraining kijk op www.balanstraining.info

Nazorg voor nabestaanden

Ook voor nabestaanden kan een nagesprek erg belangrijk zijn. Het kan helpen om de mensen te ontmoeten en te spreken die hun uiterste best hebben gedaan om het leven van hun dierbare te redden. Vragen die nooit zijn beantwoord kunnen tijdens zo’n gesprek alsnog worden gesteld. Het is daarnaast mogelijk om een gesprek met de geestelijk verzorger van het ziekenhuis te voeren.

Revalidatie – lichamelijk

Zowel lichamelijk als mentaal heb je een flinke klap gehad door je verblijf op de IC. De revalidatie richt zich echter voornamelijk op het herstel van je lichaam. Veel IC-patiënten kunnen de eerste periode namelijk moeilijkheden ondervinden met lopen, omdat de spieren en gewrichten zijn aangetast. Ongeveer tachtig procent van de IC-patiënten krijgt daarom achteraf een fysiotherapeutische behandeling.

Fysiotherapeut

De fysiotherapeut zal proberen om de belemmeringen in het functioneren te verhelpen. De behandeling bestaat voornamelijk uit oefeningen voor armen en benen, met behulp van apparatuur, zoals de cross-trainer, de loopband, de hometrainer en roeimachines.

Het is van belang om bij fysieke problemen zo snel mogelijk met fysiotherapie te starten. Uit onderzoek blijkt namelijk dat de grootste verbeteringen in het lichamelijk functioneren in de eerste zes maanden na het IC-verblijf werden bereikt.

Diëtist

Veel IC-patiënten zijn afgevallen tijdens hun periode op de Intensive Care. Gewichtsafname van meer dan 10 procent komt vaak voor. De revalidatie richt zich daarom ook op toename van het gewicht. Soms past een dieet het voedingspatroon aan, vaker komt het neer op het doorzetten van de sondevoeding, zoals de patiënt dat ook op de IC-afdeling kreeg. De patiënt moet opnieuw zelf leren eten. IC-patiënten hebben vaak een verhoogde energie- en eiwitbehoefte. Daar wordt rekening mee gehouden bij het ‘voorschrijven’ van het dieet.

Doordat de ondervoeding het herstel op andere gebieden vertraagt, zoals van de spieren, is het erg belangrijk om zo snel mogelijk aan te sterken. Eiwitten zijn belangrijke voedingsstoffen die helpen bij de opbouw van de spieren en behoud van de spierkracht.

Om meer op gewicht te komen raadt de diëtist vaak energierijke voedingsmiddelen of dieetpreparaten aan. Speciale energierijke voedingsmiddelen zijn bijvoorbeeld slagroom, kwark, suiker, honing en crème fraîche/zure room.

Ergotherapeut

Na de IC-periode kan je moeite hebben met ‘simpele’ dagelijkse activiteiten, bijvoorbeeld opstaan, wassen, aankleden, eten of naar het toilet gaan. Een ergotherapeut kan je dan helpen bij het uitvoeren van deze activiteiten.

Zorg aan huis

IC-patiënten krijgen thuis vaak ondersteuning via huishoudelijke hulp of thuiszorg. Deze zorg bestaat meestal uit: ondersteuning bij persoonlijke verzorging, verzorging van het huishouden of hulp bij de verzorging van een katheter of stoma.

Als de noodzaak van thuiszorg of huishoudelijke hulp al tijdens de IC-opname duidelijk is, zal dit voor het ontslag aangevraagd moeten worden. Vaak wordt in ziekenhuizen dan het maatschappelijk werk of de transferverpleegkundige ingeschakeld. Patiënten kunnen hier zelf ook een verzoek om doen. Als alleenstaande is het vaak erg lastig tot onmogelijk om meteen naar huis gaan; logeren in bijvoorbeeld een zorginstelling is dan een mogelijkheid zodat je niet alleen hoeft te zijn.

Bij gebrek aan nazorg of daarna

Niet in alle ziekenhuizen is de nazorg goed geregeld. Wanneer de medische nazorg enkel bestaat uit een gesprek met de internist, longarts of chirurg, bij wie kan de patiënt of naaste dan met zijn vragen terecht? Raadzaam is om dan gewoon telefonisch een afspraak te maken met de IC-afdeling voor een terugkombezoek. Je huisarts of specialist zou hier eventueel in kunnen bemiddelen.

Sommige klachten of herinneringen komen pas maanden of jaren later naar boven. De stap om na zo’n lange tijd weer terug te gaan naar de nazorgpoli is dan vaak te groot. Een bezoek aan de huisarts of medisch psycholoog is dan een mogelijkheid.

Maar ook een laagdrempeliger gesprek met bijvoorbeeld een ervaringsdeskundige of iemand die de Intensive Care-zorg goed kent, kan veel steun bieden.

Verpleeghuis

Een verpleeghuis is een instelling waar mensen met gezondheidsproblemen kunnen verblijven om de nodige zorg en medische begeleiding te krijgen die thuis of in het verzorgingshuis niet mogelijk is. Er zijn drie soorten verpleeghuizen: somatische, psychogeriatrisch en gecombineerde verpleeghuizen.

De zorg in een verpleeghuis

In een verpleeghuis werken artsen, verpleegkundigen, ziekenverzorgenden, logopedisten, ergotherapeuten en fysiotherapeuten. Daarbij zijn er vaak gespecialiseerde maatschappelijk werkers en psychiaters aanwezig. De behandeling richt zich op het zelfstandig functioneren. Dit kan door middel van dagbehandeling, tijdelijke of permanente opname in het verpleeghuis.

Kosten voor verblijf in een verpleeghuis

Voor het verblijf in een verpleeghuis betaalt je een eigen bijdrage. De eerste zes maanden betaal je vaak de lage eigen bijdrage. Daarna hangt het af van je inkomen, vermogen, leeftijd en gezinssamenstelling. Het CAK berekent je eigen bijdrage.

Revalidatiecentrum

Zorg in een revalidatiecentrum kan helpen de gezondheidssituatie bij mensen met verschillende soorten aandoeningen te verbeteren. Van gewrichtsproblemen tot spierziekten, van hart- en longrevalidatie tot hersenletsel.

Revalidatie richt zich op het voorkomen, terugbrengen en genezen van blijvend lichamelijk letsel of een functionele beperking. Revalidatiezorg gebeurt in speciale revalidatie-instellingen, ziekenhuis, verpleeghuis of bij een specialist. Het behandelteam staat onder leiding van een revalidatiearts. Afhankelijk van de gezondheidssituatie kan het behandelteam daarnaast bestaan uit verschillende soorten therapeuten zoals:

  • fysiotherapeut;
  • ergotherapeut;
  • logopedist;
  • orthopedagoog;
  • maatschappelijk werker;
  • psycholoog;
  • verpleegkundige;
  • cognitief trainer;
  • bewegingsagoog;
  • activiteitenbegeleider;
  • sportinstructeur;
  • diëtist;
  • prothese- en orthesemaker;
  • orthopedisch schoenmaker

 

Kosten en vergoedingen Revalidatiecentrum

Revalidatiezorg wordt altijd door je zorgverzekeraar vergoed. Hiervoor is wel een indicatiestelling van je revalidatiearts nodig. De behandelend revalidatiearts vraagt zo nodig voor de behandeling een machtiging bij de zorgverzekeraar aan.

Lotgenotencontact

Voor veel patiënten kan lotgenotencontact een enorme steun bieden. Doordat je ervaringen met elkaar uitwisselt, kom je meer over je ziekte te weten over je ziekte en leer van je elkaar hoe je daarmee om moet gaan. Het kan waardevol zijn om de ervaringen van anderen te horen en te voelen dat je niet alleen bent.

Een lotgenotengroep moet niet gezien worden als therapiegroep of behandelprogramma. Wel kan de groep, naast je behandeling, van grote steun zijn en een belangrijke rol spelen in je herstel.

bron: https://www.opeenicliggen.nl/

https://www.zorghulpatlas.nl/medische-zorg/verpleeghuis/

https://www.zorghulpatlas.nl/medische-zorg/revalidatiezorg/

Back To Top