Willem Roudijk, ic-zorgprofessional, legde tijdens zijn verpleegkundige loopbaan zijn indrukken en beleving van intensive care op papier vast. In dit gedicht schetst hij zijn visie op de betekenis en de essentie van deze zorg.
hier is …
waar het leven van ieder mens heilig wordt geacht
waar elk mens recht heeft op meedogendheid
op uiterste zorgvuldigheid van liefde
op alles wat mensen aan mensen kunnen geven
in onbevangen echtheid
… waar het onzichtbare
en het kwetsbare kleine in het menselijk lichaam
wordt behoed en verdedigd
waar tegen de dood in wordt geleefd
en mensonterende pijn bevochten
waar ieder gewrocht begin van herstel en genezing
omzichtig houvast en bescherming ontvangt
… waar oprechte menslievende zorg
deskundige zorg met aandachtige betrokkenheid
aan de ernstig zieke mens en diens naasten wordt verleend
en waar zij die bezieling, toewijding en inzet
geraakt onthalen als veilig en beschermend besef
van zich niet-meer-verloren weten
… waar diep verdriet en wanhoop worden geboren
om dreigend of waarachtig afscheid en verlies
waar niettemin ook spranken hoop en toevlucht kiemen
warm begroet, gesteund, gekoesterd
of soms in twijfel aangeklampt
bij bevreesde bevatting van uitzichtloos toekomstleed
gegijzeld in verlatenheid en beklemmend stil gemis
… waar Liefde
ooit broos, nu onsterfelijk en met een hoofdletter geschreven
nabijheid, hoop en vertrouwen aanreikt
recht ingaand tegen wanhoop en moedeloosheid
de bijna vaste gezellen van het diep verzwakte lichaam
dat zo goed als niet meer verder kan of wil
… waar mensen
in het samen doorleven van levensbedreigend lijden
tot in de kern van hun wezen en voor altijd
onverbrekelijk, zinvol en onzegbaar betekenend
met elkaar verbonden raken
hoe kwijt ze elkaar ook ooit zullen zijn
… waar indringende herinneringen ontstaan
aan niet-meer-vergeetbare mensen en momenten
aan levensbelangrijke woorden, zinnen
die ooit en nooit gezegd zijn
loyaal in aanhoudend geheugen bewaard
en blijvend makkelijk vindbaar
… waar invoelende en begane handen, ogen en gezichten
waarachtig oprecht helende troost doen groeien
bij gedwongen aangrijpende confrontatie
en omgang met menselijke kwetsbaarheid en nood
waar zintuigen zorgzaam verbinding brengen
ondanks woordeloosheid